سلام خوبین بچه ها؟بعدازمدتی اومدم آپ کنم یه مشکلی واسم پیش اومده بود واسه همین نمی تونستم بیام بازم از همتون معذرت می خوام.یک سری ها درباره ی بابک ازم سوال کرده بودین رابطه ی من و بابک 3 سال هست که تموم شده ومن تمام عکساش و حتی کادو هاش رو روانه سطل محترم آشغال کردم.تنها چیزی ازش دارم آخرین نامه ش هست همون نامه ای کهه توش نوشت دیگه منو نمی خواد اولامی خوندم گریه می کردم اما حالا که می خونم به احمق بودن خودم می خندم.واسه شماهم می ذارم ببخونینش ببین آدم تاچه حد می تونه پست باشه.....

سلام عشق خوشگلم، خوبی عزیزم؟دلم واست تنگ شده بود هیچ وقت واست نامه ننوشتم همیشه می اومدم پیشت اما این حرفهارونمی تونم پیشت باشم و بگم ازت خجالت می کشم واسه همین تواین نامه می نویسم تابخونی.همیشه دلم می خواست من باشم وتو بایک دنیای خالی،دوست داشتم توباشی و منو دوقلب پراحساس.امانمی شه بدون تودنیابرام ارزشی نداره،کاش خودم می مردم،امامرگ لحظه های پراحساس زندگیمونمی دیدم.

خدایاچه سخته،تحملش خیلی سخته!!!

امامی دونم اگرنشد باهم باشیم اما قلبامون هنوزباهمه،من الان پیش ازهر زمانی اون دلی که بهم دادی توقلبم حس می کنم.

امشب اگرتنهام،اگرنیستی باهم اشک بریزیم،اماضربان قلبتو توی دلم احساس می کنم.اگرهرشب ازشوق بودن باتوخوابم نمی برد،امشب از دردجدایی وغم نبودنت نمی تونم بخوابم.نیستی امامن حست می کنم،باهام حرف نمی زنی امامن صداتومی شنوم که ودلت داری حرف می زنی.نمی بینمت اماباهمه وجودتوذهنمی.

الان یادلحظه ی آخرافتادم،لحظه ی آخرصدات لرزید،صدای منم لرزید وقتی صدات قطع شدباورلحظه ها برام مشکل شد،تازه فهمیدم که دیگه هرگزاین صدا رو نمی شونم،اشک ریختم اماهیچ چیزعوض نشد.من موندم بایک جاده ی بی انتها ازاین به بعدکسی روبرای همراهی ندارم،چه دردناک بوداون لحظه قذرت تحملشونداشتم،اماچاره ای جرتحمل نداشتم.

زندگی بامن چه کرد؟امشب چه طولانی شده،بغضم نمی شکنه،امشب همه چیزعذاب آورشده.سکوت،بغض خفه کننده،فکرت،صدای ضربان قلبم،تحمل،نفس کشیدنم،باورلحظه هام ونگه داشتن قلبی که تو به من دادی سخته،سخت ترازحدتوانم،حست می کنم،باهمه وجودحست می کنم،می دونم الان داری به من فکرمی کنی،می دونم باوردارم.

یک باربهت گفته بودم،الان بازمی گم به توساده دل ندادم که بری ساده زیادم،هرچقدربیشترفکرمی کنم کمترمی تونم باورکنم که دیگه باهم نیستیم.

چه پاک بودن این احساسی که بین مابود،چه ساده بودیم هردومون.ماکه وقع زیادی نداشتیم،فقط می خواستیم خودمونوفدای احساسی که برامون ارزش داشت بکنیم.امانشد.زندگی این حق روازماگرفت.خدایازندگی چه بی رحمه!کاش بودی ومی دیدی که بدون تودلیلی برای ادامه ندارم.ساعت ها ازلحظه ی آخرباهم بودنمون گذشته،اماانگارمن تواون لحظه متوقف شدم.دوست ندارم از ذهنم بیرونش کنم.خدایاچه سخته جدایی،اماهنوزبه اندازه ی نصف روز ازلحظه ی آخرنگذشته امامن طاقتم داره تموم می شه.چقدردلم برات تنگ شده،این شب هم به آخرنمی رسه.خدایااین زجرتاکی می خوادادامه داشته باشه؟چرادیشب که باهم می خندیدیم زود گذشت؟ولی امشب که باهم نیستیم پایان نداره؟می دونم که سخته امابیاباورکنیم که بازگشت امکان نداره.نمیدونم امشب تاکی می خوادطول بکشه؟!امامن تحمل می کنم توهم تحمل کن.می دونم که می گی سخته،می دونم که داری اشک می ریزی و می گی نمی خوام.امااینم می دونی که مامجبوریم زیربارغصه هامون تحمل کنیم.پس منم باتواشک می ریزم وسعی می کنم باهرقطره اشکم هم باورموبیشترکنم هم احساسمو.دوستت دارم برای همیشه می دونم توهم تاآخرین لحظه دوستم خواهی داشت.می خوام برم،برموازفردا باسکوت و ناراحتی یک زندگی بی دلیلوشروع کنم.توهم برو،بروتاکم کم بتونی باورکنی که همیشه هرچی توزندگی دوست داشته باشی بهش نمی رسی.نمی خوام اینو بگم اما مجبورم خداحافظ زندگی من خداحافظ تارا.

                                                                          ((بابک))

بابک ازت متنفرم .دیگه ازبابک تواین وبلاگ سخنی گفته نخواهدشد.